Αρθρογραφία


Ανήκουστη υποκρισία: Απαγορεύουν συναθροίσεις 4 ατόμων αλλά συγκεντρώνουν χιλιάδες αστυνομικούς χωρίς υγειονομικά μέτρα!

Με την λέξη «Ανήκουστο!» στον τίτλο και με μία πύρινη ανακοίνωση κατά «φωτεινών παντογνωστών», η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών καταγγέλλει διαταγή για μαζική επιφυλακή στις αστυνομικές υπηρεσίες της Αθήνας, τονίζοντας πως «δεν έχουν καμιά συναίσθηση της πραγματικότητας»...

Ποράιμος: Ο Αφανισμός των Τσιγγάνων (15 Νοεμβρίου του 1943)

Στις 15 Νοεμβρίου του 1943, ο αρχηγός των SS Χάινριχ Χίμλερ εξέδωσε μία διαταγή, με την οποία οι τσιγγάνοι εξομοιώνονταν με τους Εβραίους, όσον αφορά τη θέση τους στη γερμανική κοινωνία. Το άμεσο αποτέλεσμα αυτής της απόφασης ήταν χιλιάδες τσιγγάνοι της Γερμανίας να οδηγηθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως και οι Εβραίοι συμπολίτες τους, και να βρουν φρικτό θάνατο στα κρεματόρια των Ναζί.

''Γιατί χαίρεται ο κόσμος;'' (του Νίκου Καραβέλου)

Μπορεί να μη χαίρεται ο "κόσμος"; Επιτέλους, βρέθηκε ο μέγας ηγέτης, να κατατροπώσει την Αριστερά! Ρεαλιστής, όπως ο "αείμνηστος" πατέρας του και πιο αδίστακτος. Νεώτερος και πιο επικίνδυνος. Σπουδαγμένος και πιο αμόρφωτος.

Τόση παλιανθρωπιά; (Αλέξανδρος Αρδαβάνης)

Χριστέ μου, τα συνήθισα όλα! Μάσκες, προσωπίδες, αντισηπτικά, αγκωνιές αντί χειραψίες· πιο δύσκολο ήταν με τις αποστάσεις, αλλά αυτές είναι και άλλοθι ατράνταχτο, κάποιες φορές -«Δε σου δίνω το χέρι / Δε θα κλέψεις το σχήμα του δικού μου».

Στα χρόνια του φόβου. (Eduardo Galeano)

Όσοι δουλεύουν, φοβούνται μη χάσουν τη δουλειά τους. Όσοι δε δουλεύουν, φοβούνται μη δε βρουν ποτέ δουλειά. Όποιος δε φοβάται την πείνα, φοβάται το φαγητό. Οι οδηγοί αυτοκινήτων φοβούνται να περπατήσουν και οι πεζοί φοβούνται μην τους πατήσουν τα αυτοκίνητα.

Η ζοφερή πραγματικότητα καταρρίπτει τον κυβερνητικό μύθο!  (Γιώργος Τζεδάκις)

Συγγνώμη, αλλά εμείς δεν ήμαστε που τα πηγαίναμε τέλεια με την πανδημία; Τι έγινε και τώρα, τρέχουμε και δεν φτάνουμε; Μάλλον, δεν τα πηγαίναμε και τόσο καλά, όπως μας έλεγε η κυβέρνηση και επαναλάμβαναν τα πετσοπληρωμένα μέσα ενημέρωσης.

Φεύγουν οι ηλικιωμένοι, ο ένας μετά τον άλλον, αθόρυβα, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων. (Άρης Μαραγκόπουλος)

Πανδημία και «υποκείμενα νοσήματα» τους εξασφαλίζουν έναν αιφνίδιο, απαρηγόρητο, μοναχικό θάνατο, χειρότερο κι απ' τον χειρότερο πνιγμό.

Ο Αντώνης Π. Αργυρός για τον Νίκο Καραβέλο

Αγαπητέ φίλε καραβελομάχε, Οι άξιοι άνθρωποι δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα και σε κανέναν ακριβώς γιατί σέβονται και εκτιμούν τη ζωή και τους ανθρώπους που έχουν δίπλα τους αλλά πάνω απ’ όλα τον ίδιο τους τον εαυτό.