Πως αλλιώς να χαρακτηρίσει κανείς την δήλωση του πρωθυπουργού, ότι η κυβέρνηση του θα συνεχίσει και χωρίς τον Π. Καμμένο! Αν ερμηνεύουμε σωστά τα πολιτικά δεδομένα, ο κ. Τσίπρας είναι 4 χρόνια πρωθυπουργός, επειδή τον στηρίζουν οι ΑΝΕΛ.
Αρθρογραφία
Σε όλες τις υποθέσεις που η Κυβέρνηση επιχειρεί να αναδείξει στο πλαίσιο της δημιουργίας δήθεν σκανδάλων σε βάρος της αντιπολίτευσης ή καθυστερήσει ως προς την εξέλιξή τους εμφανίζεται από τον Ιανουάριο 2016 ένα πρόσωπο, αυτό της Γενικής Επιθεωρήτριας Δημόσιας Διοίκησης, Μαρίας Παπασπύρου.
Το μεσημέρι της Τετάρτης, καθώς ο άνεμος μαστίγωνε τις γειτονιές, τις τέντες και τα δέντρα της Αθήνας, ένα κλαδί κόπηκε από ένα γέρικο πεύκο του Εθνικού Κήπου και έπεσε από ύψος περίπου οκτώ μέτρων στο έδαφος, τη στιγμή που από το συγκεκριμένο σημείο περνούσε ένας 44χρονος ελαιχρωματιστής από την Ηλιούπολη με τον 6χρονο γιο του.
Μακρά εκλογολογία - μακρά ακυβερνησία.Και ακατάσχετη μπαρουφολογία.
Η γενική γραμματεία πολιτικής προστασίας προειδοποιεί τους πολίτες να έχουν ομπρέλα όταν βρέχει και να φοράνε παπούτσια όταν βγαίνουν από το σπίτι τους. Έχουμε αποβλακωθεί εντελώς; Μάλλον.
Βαρειά η καλογερική όχι μέσα στα μοναστήρια, αλλά έξω στην κοινωνία. Ακάματος κάματος για το μεροκάματο (έτσι, για το παιγνιώδες της έκφρασης), ζούρλα και παραλλαγή στα πράγματα, λόξα (πολλή, δόξα λίγη), βράζοντας καθημερινώς στο καζάνι της πόλωσης, οπαδοί εναντίον οπαδών...
Δεν το λέω για την κυβέρνηση μας, απλώς υπενθυμίζω μια φράση που έχει εξακοντιστεί εναντίον όλων ημών των «Μενουμευρώπηδων» εκατοντάδες φορές. Γι' αυτό να είμαι ακριβοδίκαιος: Όσο κι αν θεωρώ του Συριζαίους άθλιους διαπραγματευτές και κάκιστους διαχειριστές, δεν πιστεύω ότι έχουν σκοπό να δώσουν τις ελληνικές αρχαιότητες σε ξένα χέρια. Θα πληρώσουν όμως τα επίχειρα όσων φώναζαν παλιότερα.
Ο κ Τσίπρας έχει μια (από αρκετές) εμμονή. Να μη μιλάει ελληνικά όταν εκπροσωπεί τη χώρα του, είτε σε ξένους ηγέτες είτε σε διεθνείς Οργανισμούς. Όπως τώρα στη Συνέλευση του ΟΗΕ. Σε αντίθεση με όλους τους ηγέτες όλων των κρατών, που μιλάνε στη γλώσσα τους.
Σε ένα μήνα θα γιορτάσουμε την 78η επέτειο της 28η Οκτωβρίου 1940. Όλα δείχνουν πως και εφέτος οι εορταστικές εκδηλώσεις θα είναι «copy paste», των όσων έχουν προηγηθεί.
Έχουν ξεχειλώσει τα πράγματα. Και φαινομενικώς ασύνδετες παθολογίες συνδέονται μεταξύ τους. Η αιτία είναι απλή: είναι τέτοιο το ξεχαρβάλωμα, που δεν ξέρει κανείς από πού θα σκάσει μύτη κάθε φορά η φάρσα ή η τραγωδία.
Ο Ζακ Λακαριέρ είχε πει πως: «Ο πλούτος και η δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται εκεί όπου βρισκόταν και στην εποχή του Οδυσσέα: Στη θάλασσα».
Είπε ο Ζάεφ «μία είναι η Μακεδονία», βάλαμε τις φωνές εμείς, «με παρερμηνεύσατε» δήλωσε ο Ζάεφ. Και την επόμενη μέρα επανέλαβε τα ίδια. Κι έτσι θα πηγαίνει!
Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.
Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στις 10/03/2014. Στα τέσσερα χρόνια που πέρασαν δεν άλλαξε απολύτως τίποτα, για τούτο υπογράφω και πάλι λέξη προς λέξη και στο σύνολό του το άρθρο, με μόνες διαφορές την αντικατάσταση του δεξιού κ.Σαμαρά από τον αριστερό κ.Τσίπρα και του υπουργού Εξωτερικών κ. Ευαγγέλου Βενιζέλου από τον κ.Νίκο Κοτζιά.
Από το «πειρατικό του Στάθη» στο Ποντίκι 20-9-2018
Κύριοι Κύριοι της Διοίκησης του Δήμου Ηλιούπολης γνωρίζετε το «σύστημα» τροχαίων σημάτων στα πολυκλαδικά;
«Μόνοι μας απεμπολήσαμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα»
Όταν ένας πρωθυπουργός (ποιος άλλος; ο Τσίπρας) μιλάει για «διαχείριση των συνόρων», τότε κάτι πολύ χαβαλεδιάρικο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.
Η κυρά Μυρσίνη (Ζορμπά), η νέα Υπουργός Πολιτισμού, που λέει ο λόγος, άφησε λένε αιχμές για την προκάτοχό της, την κυρία Κονιόρδου (τι φυσιογνωμία του πολιτισμού Θεέ μου!).
Ένας από τους βασικούς πυλώνες του Έθνους μας είναι η παιδεία. Ο Ελληνικός λαός ως φωτοδότης του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού καλείται αυτή την περίοδο εντός μιας δριμύτατης οικονομικής κρίσης, που έφεραν οι Μνημονιακές Κυβερνήσεις, να αντιμετωπίσει την αποδιάρθρωση της παιδείας ως συνέπεια απαίδευτων Κυβερνήσεων.