Είχαμε έναν λόφο κούφιον γεμάτον καύσιμα. Στην κορυφή του λόφου είχαμε φυλάκιο. Το φύλαγε ένας μόνος του. Εμείς πηγαίναμε και φεύγαμε, αυτός παρέμενε, σπανίως κατέβαινε στη μονάδα
Αρθρογραφία
H γενιά μου μεγάλωσε με την ρητορική της γενιάς του Πολυτεχνείου. Τους αριστερούς τους θεωρούσαμε καλλιεργημένους, και εννοώ καλλιεργημένους στην ψυχή.
Μετά από σχεδόν 40 χρόνια ενωτικούς δημοτικούς αγώνες, μόλις πέρσι ολοκληρώθηκε στην Ελληνική Δικαιοσύνη ο δικαστικός αγώνας , όπου οι κληρονόμοι Νάστου έχασαν τελεσίδικα το δικαίωμα διεκδίκησης της γης της Ηλιούπολης, που θεωρούσαν «τσιφλίκι» τους.
Οι Δημοτικές Εκλογές είναι προ των πυλών. Για άλλη μια φορά η Ηλιούπολη ετοιμάζεται να ζήσει τα γεγονότα περνώντας τη δυσκολότερη φάση στην Ιστορία της. Είναι πλέον γνωστό το ποιοι διεκδικούν την ψήφο των Ηλιουπολιτών.
Ο ταβερνόμαγκας είναι παντού. Βλέπεις είμαστε η μόνη χώρα που τον μάγκα και τον λεβέντη τον έχουμε ανάγει σε σύμβολο, γνήσιο εκπρόσωπο του Κολοκοτρώνη, του Λεωνίδα, του Μεγαλέξανδρου, του Κούδα, του Δομάζου και του Μανώλη Χιώτη.
Με την ολοκλήρωση της Ηλεκτρονικής Ψηφοφορίας και την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων για τα νέα σημεία ασύρματης πρόσβασης στο διαδίκτυο (wifihotspots) στην Ηλιούπολη έχουμε τα εξής συμπεράσματα...
Αν υπήρχε φιλότιμο, η υπουργός της Κυβέρνησης Τσίπρα, η κα. Παπακώστα, μετά το φιάσκο των ''συλλήψεων'' των ''κακουργων δικηγόρων''...
Μεγαλοβδόμαδο, θα ʽπρεπε τα πράγματα να ʽναι αλλιώς. Όμως, είναι παρατηρημένο: ώσπου να ʽρθει η Μεγάλη Πέμπτη, η ζωή στις αγορές συνεχίζεται ως συνήθως και μετά το μικρό σοκ που έχουν υποστεί οι αργυραμοιβοί, έχουν επιστρέψει στον Ναό, έχουν ξαναστήσει τους πάγκους τους και διαλαλούν πάλι πόσο πάει ο χρυσός στις off shore του κόσμου.
Το Σάββατο 20 Απρίλη 2019 πραγματοποιήθηκε το σημαντικότερο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ηλιούπολης. Το θέμα που συζητήθηκε ήταν « Συζήτηση για την Δημόσια Περιουσία –Τελευταίες εξελίξεις».
Κοιτάζοντας λίγο τις στοχεύσεις του πολιτικού συστήματος τον τελευταίο καιρό , διαπιστώνουμε μια αποστροφή όσο αφορά, θέματα που άπτονται τις Εθνικής μας υπερηφάνειας , ιστορίας και κληρονομιάς.
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2069 στις 18-4-2019
Η μικρή ιστορία της πλαγιάς του Υμηττού που από τους Τούρκους πέρασε σʼ έναν ηγούμενο, απʼ αυτόν σʼ έναν καθηγητή πανεπιστημίου και κατέληξε στον Γιάννη Ζωγράφο που έδωσε το όνομα του στην περιοχή.
Από το βιβλίο του Πάνου Τότσικα ''Εδώ κάποτε... Συμβολή στην Ιστορία της Ηλιούπολης - ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ''
Κάποτε για να προστατεύσουμε την γη της Ηλιούπολης από τα ιδιωτικά συμφέροντα την χαρακτηρίσαμε Δημόσια. Τότε ταυτίζαμε τον Δημοτικό χαρακτήρα με τον Δημόσιο.
Ξημέρωσε 21η Απριλίου 1967. Από το πρωί το ραδιόφωνο δεν άφηνε καμιά αμφιβολία για το τι είχε συμβεί. Στο σπίτι πάντα ακούγαμε το πρωί ραδιόφωνο. Πριν σκορπίσει ο καθένας για τις δουλειές της ημέρας.
Είδε ή δεν είδε ο κ. Παππάς τον κ. Μαρινάκη; Ιδού το ερώτημα.
Σάββατο της Αναστάσεως του Λαζάρου και με τι άλλο πρέπει να ασχοληθείς παρά με τα μνήματα και τα περί αυτών.
Αν δει κανείς εν συντομία τη διαδρομή του Τσίπρα ως πρωθυπουργού, αν τη δει σε πυκνό ιστορικό χρόνο, μένει μάλλον ενεός
Σε συνέχεια του άρθρου μου (εδώ) για τον Οικογενειακό Γιατρό και την Υγεία της 11ης Απριλίου, θα ήθελα να συμπληρώσω τα παρακάτω στοιχεία, των οποίων πρόσφατα έλαβα γνώση, για να αποδοθούν κατά το ρητό «τα του Καίσαρος…»
Οι άνθρωποι δεν παίζονται. Στις 26 Μαίου έχομε εκλογές. Τα Δημοτικά Συμβούλια είναι λογικό να «υπολειτουργούν» και να χειρίζονται θέματα καθημερινότητας ή να «κλείνουν» «εκκρεμότητες»!